Y harfi ile başlayan Türk Atasözleri

Y harfi ile başlayan Türk Atasözleri

Türk Atasözleri
A, B, C, D, E, F, G, H, I, K, L, M, N, O, P, R, S, T, U, V, Y, Z
Diğer Ülke Atasözleri


  • Yok büyümez, arık büyür.
  • Yoksul ala ata binse, selam almaz.
  • Yoktan yonga çıkmaz.
  • Yol bilen kervana katılmaz.
  • Yol sormakla bulunur.
  • Yol yürümekle, borç ödemekle.
  • Yola yoğurt dökmüş var mı?.
  • Yolcu yolunda gerek.
  • Yoldan giden yorulmaz.
  • Yoldan kal, yoldaştan kalma.
  • Yolundan giden yorulmaz.
  • Yorgun eşeğin çüş canına minnet.
  • Yoğun canı alınmaz.
  • Yularsız ata binilmez.
  • Yularsız deve yedilmez.
  • Yumurtada kıl bitmez.
  • Yumurtadan çıkan yine yumurta çıkarır.
  • Yumurtlayan tavuk bağırgan olur.
  • Yurdun otlusundan kutlusu yeğdir.
  • Yuvayı yapan dişi kuştur.
  • Yuyucunun hakkı eline geçsin de ölü ister cennete gitsin ister cehenneme.
  • Yük altında ancak eşek kalır.
  • Yük altında eşek anırmaz.
  • Yük altında eşek kalır.
  • Yüksek dağın başı dumanlı olur.
  • Yürük ata kamçı olmaz.
  • Yürük ata paha olmaz.
  • Yüz verdik Ali’ye geldi sıçtı halıya.
  • Yüz verme arsız olur, az verme hırsız olur.
  • Yüz yüzden utanır.
  • Yüzü güzel olanın huyu güzel olur.
  • Yüzü güzele kırk günde doyulur; huyu güzele kırk yılda doyulmaz.
  • Yıl uğursuzun.
  • Yılan ne kadar eğri gitse deliğine doğru girer.
  • Yılan sokan uyumuş, aç kalan uyumamış.
  • Yılana yumuşak diye el sunma.
  • Yılanın başı küçükken ezilir.
  • Yılanın sevmediği ot, deliğinin ağzında biter.
  • Yılın eksiğini nisan getirir, nisanın eksiğini yıl getirmez.
  • Yırtıcı kuşun ömrü az olur.
  • Ya aklın erince gücün yetecek, ya aklın ermeyecek dağda gezeceksin!
  • Yağ yiyen köpek tüyünden belli olur.
  • Yağmurlu gün tavuk su içmez.
  • Yalancı kim? İşittiğini söyleyen.
  • Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
  • Yalın varsa karnına, çulun varsa sırtına.
  • Yanan harmanın yerinde ne kalır?..
  • Yanık yerin otu tez biter.
  • Yanlış hesap Bağdat’tan döner.
  • Yardımcının yardımcısı olur.
  • Yarım hekim candan, yarım hoca dinden eder.
  • Yaş kesen baş keser.
  • Yavşak büyür bit olur, enik büyür it olur.
  • Yavuz hırsız ev sahibini bastırır.
  • Yazın başı pişenin, kışın aşı pişer.
  • Yazın yediğin hurmalar kışın götünü tırmalar.
  • Yazın eli yaş olanın, kışın ağzı yaş olur.
  • Yazın gölge hoş, kışın çuval boş
  • Yazın gölge kovanın, kışın unu kara olur
  • Yazın pisliği, kışa katık olur
  • Yel esmeyince çöp kımıldamaz!
  • Yemeye hazır dayanmaz.
  • Yenice elek duvarda gerek.
  • Yenilen pehlivan, güreşe doymaz.
  • Yiğidi öldür; hakkını yeme.
  • Yol sormakla bulunur.
  • Yol üstüne bostan ekme el için, kocalıkta (ihtiyarlıkta) avrat alma el için.
  • Yol yürümeyle, borç ödemeyle biter.
  • Yola giden yorulmaz.
  • Yolun otu kelin götü tatlı olur.
  • Yolundan giden yorulmaz.
  • Yolu yordamıyla, ormanı baltayla (geçersin-bitirirsin).
  • Yöğrük at yemini artırır.
  • Yuvarlanan taş, yosun tutmaz.
  • Yük altında ancak eşek (HAMAL)kalır.
  • Ya evlat bir, ya ocak kör.
  • Ya işten artar, ya dişten.
  • Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.
  • Yabancı koyun kenara yatar.
  • Yabancı koyun kenarda yatar.
  • Yağmur rahmet, kar berekettir.
  • Yakın dost hayırsız hısımdan yeğdir.
  • Yalancı kim? İşittiğini söyleyen.
  • Yalancının evi yanmış, kimse inanmamış.
  • Yalancının mumu yatsıya kadar yanar.
  • Yalancıyı kaçtığı yere kadar kovalamalı.
  • Yalanın kemiği yok ki boğazına bata.
  • Yalnız kalanı kurt yer.
  • Yalnız taş, duvar olmaz.
  • Yalnız öküz, çifte koşulmaz.
  • Yalnızlık, Allah’a mahsustur.
  • Yalnızlık Hakk’a mahsustur.
  • Yaman komşu, yaman avrat, yaman at; birinden göç, birin boşa, birin sat.
  • Yanlış da bir nakış.
  • Yanlış hesap Bağdat’tan döner.
  • Yanmış harmanın öşrü alınmaz.
  • Yanık yerin otu tez biter.
  • Yaprağa yapış, atlas olsun; toprağa yapış, altın olsun.
  • Yapı taşı, yapıdan kalmaz.
  • Yar, yıkıldığı gün tozar.
  • Yara, sıcakken sarılır.
  • Yarım elma, gönül alma.
  • Yarım hekim candan eder, yarım hoca dinden eder.
  • Yarına kalan davadan korkma.
  • Yatan öküze yem yok.
  • Yatan ölmez, eceli yeten ölür.
  • Yatsının faziletini güveyden sormalı.
  • Yavaş atın çiftesi pek olur.
  • Yavaş tükürüğün sakala zararı var.
  • Yavuz at yemini artırır.
  • Yavuz hırsız ev sahibini bastırır.
  • Yaz yalan, kış gerçek.
  • Yaz yaz gerek, kış kış.
  • Yaza çıkardık danayı, beğenmez oldu anayı.
  • Yazın araması, kışın taraması olmasa herkes besler mandayı.
  • Yazın gölge hoş, kışın çuval boş.
  • Yazın gölge kovan, kışın karın ovar.
  • Yazın harmana sıçan öküzün kışın yemlikte ağzına gelir.
  • Yazın yanmayan kışın ısınmaz.
  • Yağ ile yavşan, sirke ile tavşan.
  • Yağ yiyen köpek tüyünden belli olur.
  • Yağmur olsa kimsenin tarlasına yağmaz.
  • Yağmur yağsa kış değil mi? Kişi halini bilse hoş değil mi?.
  • Yağmur yağsa kış olur.
  • Yağmur yağsın da varsın kerpiççi ağlasın.
  • Yağmurda düşmanın koyunu, dostun atı satılsın.
  • Yağına kıymayan çöreğini yoz yer.
  • Yaş kesen, baş keser.
  • Yaş yetmiş, iş bitmiş.
  • Yaşa yaşa, gör temaşa.
  • Yaşı at pazarında sorarlar.
  • Yel gelen deliği kapamalı.
  • Yel kayadan ne koparır.
  • Yemeyenin malını yerler.
  • Yemeğin iyisi hazırıdır.
  • Yenenle yanana ne dayanır!.
  • Yengece niçin yan yan gidersin? demişler; serde kabadayılık var.
  • Yenice eleğim, seni nerelere asayım?.
  • Yenliceği yel atmış, götüne diken batmış.
  • Yerdeki yüze basılmaz.
  • Yerdiğin oğlan yer tutar.
  • Yerin kulağı var.
  • Yerinden oynayan yetmiş kazaya uğrar; en küçüğü ölüm.
  • Yerine düşmeyen gelin yerine yerine, boyuna düşmeyen esvap sürüne sürüne eskir.
  • Yerini bilmeyen, yılda bir kat urba eskitir.
  • Yetişemediğin köyün alt tarafında yat.
  • Yeğniyi yel alır, ağır yerinde kalır.
  • Yigit başından devlet ırak değildir.
  • Yiyen bilmez, doğrayan bilir.
  • Yiğidin malı meydandadır.
  • Yiğidin sözü, demirin kertiği.
  • Yiğidin yiğide ekmeği ödünç, kötüye sadaka.
  • Yiğit bin yaşar, fırsat bir düşer.
  • Yiğit ekmeğiyle yiğit beslenir.
  • Yiğit lakabıyla anılır.
  • Yiğit meydanda belli olur.
  • Yiğit, namıyla anılır! “Yiğit, namıyla anılır derler!..”
  • Yiğit yarasına yiğit katlanır.
  • Yiğit yiğide at bağışlar.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.