E harfi ile başlayan Türk Atasözleri

E harfi ile başlayan Türk Atasözleri

Türk Atasözleri
• ABCDEFGHIKLMNO, PRS, TU, VYZ •
Diğer Ülke Atasözleri


  • Ecel geldi cihane, baş ağrısı bahane.
  • Ecele çare olmaz.
  • Eceli gelen fare kedi taşağı kaşır.
  • Eceli gelen it cami duvarına siyer.
  • Eceli gelen köpek cami duvarına işer.
  • Eceli gelen sıçan kedinin taşaklarını kaşır.
  • Emanet eşeğin yuları gevşek olur.
  • Emanete hıyanet olmaz.
  • Emek olmadan yemek olmaz.
  • Emmim, dayım kesem; elimi soksam yesem.
  • En kolay iş yemek, çiğnemeden yutulmaz.
  • Er ek, geç ek, tava ek.
  • Er ekmeği, meydan ekmeği.
  • Er gönülü ibrişim, dolaşırsa açılmaz.
  • Er kocar, gönül kocamaz.
  • Er lokması er kursağında kalmaz.
  • Er olan ekmeğini taştan çıkarır.
  • Er oyunu üçe kadar.
  • Erenlerin sağı, solu olmaz.
  • Ergen gözüyle kız alma, gece gözüyle bez alma.
  • Ergene karı boşaması kolay.
  • Ergene var ergene, kaygısız gir yorgana.
  • Erikenin başına kar yağar.
  • Erim er olsun da yerim çalı gibi olsun.
  • Erine göre bağla başını, tencerene göre kaynat aşını.
  • Erkek arslan arslan da dişi arslan arslan değil mi?.
  • Erkek koyun kasap dükkanına yakışır.
  • Erkek sel, kadın göl.
  • Erken kalkan yol alır, er evlenen döl alır.
  • Erken kalktım işime, şeker kattım aşıma.
  • Erken kalkmayan avrat, söz dinlemeyen evlat, mahmuzla gitmeyen at, kapında varsa kaldır at.
  • Erkeğin kalbine giden yol midesinden geçer.
  • Erkeğin şeytanı kadın.
  • Esirgenen göze çöp batar.
  • Eski diye atma kürkünü; gerek olur bürünürsün bir günü.
  • Eski dost düşman olmaz, yenisinden vefa gelmez.
  • Eski düşman dost olmaz.
  • Eski kaçmış; iğne iplik geri getirmiş.
  • Eski çamlar bardak oldu.
  • Eskiye itibar olsaydı bitpazarına nur yağardı.
  • Esmere al bağla, karşısına geç ağla.
  • Esrik devenin çulu eğri gerek.
  • Et kanlı gerek, yiğit canlı.
  • Et kokarsa tuzlanır; ya tuz kokarsa ne yapılır?.
  • Et ne kadar arık olsa ekmek üstünde yaraşır.
  • Et ola, it ola.
  • Et tırnaktan ayrılmaz.
  • Eti ciğer eden de avrat, ciğeri et eden de.
  • Etin çiği et getirir, ekmeğin çiği dert getirir.
  • Etle deri, yemekle diri.
  • Etme bulma dünyası.
  • Ev alma, komşu al.
  • Ev dememişler, evran demişler.
  • Ev sahibi mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi.
  • Evdeki hesap çarşıya uymaz.
  • Evden bir ölü çıkacak demişler, herkes hizmetçinin yüzüne bakmış.
  • Evceğizim evceğizim, saklar benim halceğizim.
  • Evi ev eden avrat.
  • Evine göre pişir aşını; erine göre bağla başını.
  • Evladı ben doğurdum, ama gönlünü ben doğurmadım.
  • Evladın var mı, derdin var.
  • Evlenenle ev alana Allah yardım eder.
  • Evli evinde köylü köyünde gerek.
  • Evlinin bir evi var, evsizin bin evi var.
  • Evvel can, sonra canan.
  • Eğilen baş kesilmez.
  • Eğreti ata binen tez iner.
  • Eğretinin canı berk olur.
  • Eğri otur , doğru söyle.
  • Eşek, kulağı kesilmekle küheylan olmaz.
  • Eşek bile bir düştüğü yere bir daha düşmez.
  • Eşek büyümekle tavlabaşı olmaz.
  • Eşek eve gelmiş, yorga yolda kalmış.
  • Eşek eşeği ödünç kaşır.
  • Eşek hoşaftan ne anlar?.
  • Eşek kocamakla tavla başı olmaz.
  • Eşek kocamakla tavlabaşı olmaz.
  • Eşek çamura çökerse sahibinden gayretlisi olmaz.
  • Eşeğe altın semer vursalar yine eşektir.
  • Eşeğe cilve yap demişler, çifte atmış.
  • Eşeğe kaç gün yol gidersin demişler; onu bizlengiç bilir demiş.
  • Eşeğe marifetini göster demişler, yıkılıp ağnamış.
  • Eşeğe rakı içirmişler; çulunu bahşış vermiş.
  • Eşeği dama çıkaran yine kendi indirir.
  • Eşeği düğüne çağırmışlar, ya odun eksik, ya su demiş.
  • Eşeği sahibinin dediği yere bağla da varsın kurt yesin.
  • Eşeği süren osuruğuna katlanır.
  • Eşeğin gönlüne kalsa bir bağ maydanozu götürmez.
  • Eşeğin kuyruğunu kalabalıkta kesme; kimi uzun der, kimi kısa.
  • Eşeğin yorulduğu yere han yapılmaz.
  • Eşeğin ölümü köpeğe düğündür.
  • Eşeğini sağlam bağla, sonra Allah’a ısmarla.
  • Ecel geldi cihane, baş ağrısı bahane.
  • Eceli gelen sıçan kedinin taşaklarını kaşır.
  • Eceli gelen keçi, çobanın ekmeğini yer
  • Eceli gelen köpek cami duvarına işer.
  • Eceli gelen köpek cami duvarına siyer.
  • Edebi,edepsizden öğren.
  • Eden bulur,inleyen ölür.
  • Eğreti ata binen tez iner.
  • Eğri ağaca yayım, her gördüğüne dayım deme.
  • Ek tohumun hasını, çekme yiyecek yasını.
  • Eken biçer, konan göçer.
  • Ekmeğin büyüğü hamurun çoğundan olur.
  • Ekmeğin kestiğini kılıç kesmez.
  • El ağzı ile çorba içilmez.
  • El atına binen yaya kalır
  • El deliye, bende akıllıya muhtacım.
  • El elden üstündür.
  • El içinde vasiyet ettik, ölmemek olmaz.
  • El kazanı ile aş kaynamaz.
  • El yarası onar, dil yarası onmaz.
  • El yumruğu yemeyen, kendi yumruğunu balyoz sanır.
  • Elden gelen öğün olmaz, o da vaktinde bulunmaz.
  • Eli dar olanın, dili kısa olur.
  • Eli doluya: ağa buyur, eli boşa: ağa uyur.
  • Eli ile köfte yuvarlıyor, gözü kırık kovalıyor.
  • Elin iyisi olmaz, gavurun dayısı olmaz:
  • Elin hamuru ile erkek işine karışma
  • Elin ile koymadığını kaldırma.
  • Elmanın dibi göl, armudun dibi yol (olmalı).
  • Elmayı soy da ye, armudu say da ye.
  • Emanet ata binen, tez iner.
  • Emanet eşeğin yuları gevşek olur.
  • Erkek arslan arslan da, dişi arslan arslan değil mi?
  • Erkek koyun kasap dükkânına yakışır.
  • Erken evlenen döl alır, erken kalkan yol alır.
  • Erken evlenen yanılmamış.
  • Esirgenen göze çöp batar.
  • Eski çamlar bardak oldu.
  • Eşek hoşaftan ne anlar. Suyunu içer, denesi kalır.
  • Eşek kocamakla tavla başı olmaz.
  • Eşek olduktan sonra semer vuran çok olur.
  • Eşek sıçtı, gönül geçti
  • Eşekler çalışır, atlar yer.
  • Eşekten at olmaz, ciğerinden aş olmaz.
  • Et tırnaktan ayrılmaz.
  • Ev sahibi mülk sahibi, hani bunun ilk sahibi.
  • Ev sahibinin hatırı olmazsa köpeğini dövmek kolaydır
  • Evdeki hesap çarşıya uymaz.
  • Even enik gözsüz kunlar “Acele eden köpek gözgüs yavrular”
  • Evini temiz tut, misafir gelir; kalbini temiz tut, ölüm gelir.
  • Evladı ben doğurdum ama gönlü benim değil ki.
  • Edebi,edepsizden öğren.Eden bulur, inleyen ölür.
  • Ek tohumun hasını, çekme yiyecek yasını.
  • Ekici ol, bilici olma.
  • Ekincinin karnını yarmışlar; kırk bu yılcık, kırk bıldırcık çıkmış.
  • Ekmekle oynayanın ekmeğiyle oynanır.
  • Ekmekten kaşık olur ama her yoğurdun hakkına değil.
  • Ekmeği ekmekçiye ver, bir ekmek de üste ver.
  • Ekmeğin büyüğü, hamurun çoğundan olur.
  • El ağzına bakan, karısını tez boşar.
  • El el ile, değirmen yel ile.
  • El el için ağlamaz; başına kara bağlamaz.
  • El el üstünde olur, ev ev üstünde olmaz.
  • El elden kalmaz, dil dilden kalmaz.
  • El elden üstündür.
  • El eli yıkar yüzü.
  • El elin aynasıdır.
  • El elin eşeğini türkü çağırarak arar.
  • El elin nesine, gülerek gider yasına.
  • El ile bozgun düzgün.
  • El ile gelen düğün, bayram.
  • El için ağlayan gözden olur.
  • El için kuyu kazan, evvela kendi düşer.
  • El için yanma nare ara.
  • El kazanı ile aş kaynamaz.
  • El kesesinden sultanım, develer olsun kurbanım.
  • El terazi, göz mizan.
  • El yarası onulur , dil yarası onulmaz.
  • El yumruğu yemeyen kendi yumruğunu değirmen taşı sanır.
  • El öpmekle ağız aşınmaz.
  • El üstünde gömlek eskimez.
  • Elde yiyen, yolda acıkır.
  • Elde bulunan beyde bulunmaz.
  • Eldeki yara, yarasıza duvar deliği.
  • Elden gelen övün olmaz, o da vaktinde bulunmaz.
  • Elden yiyen börkmüş, keseden yiyen çökmüş.
  • Eli boşa ağa uyur derler; eli doluya ağa buyur derler.
  • Elifin hecesi var, gündüzün gecesi var.
  • Elime ne döktün ki, yüzüne süreyim?
  • Elin ağzı torba değil ki büzesin.
  • Elmas çamura düşse yine elmas.
  • Elmayı havaya at, düşünceye kadar Allah kerim.
  • Elmayı soy da ye, armudu say da ye.
  • Elmayı çayıra, armudu bayıra.
  • Elti eltiden kaçar, görümceler bayrak açar.
  • Elti eltiye eş olmaz, arpa unundan aş olmaz.
  • Elvergisi, gönül.
  • Elçiye zeval olmaz.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.